IS HET WEL NORMAAL DAT IK SOMS NOG STEEDS VOLSCHIET??
Lieve mama, lieve papa,
JA
Dat is NORMAAL.
Zo vaak krijg ik deze vraag – of een variant hierop – als ik mensen spreek aan de telefoon voor een kennismakingsgesprek.
Zo vaak, waaruit blijkt dat zelfs deze vraag NORMAAL is…
Sommige ouders hebben al na een aantal weken na het verlies van hun kindje tijdens de zwangerschap het gevoel dat het niet meer normaal is om vol te schieten als een lied in de kerk je raakt.
Dat het niet meer normaal zou zijn om vol te schieten als een collega vraagt hoe het met je gaat.
Dat het niet meer normaal zou zijn om vol te schieten als je andijvie wilde kopen, en het is uitverkocht.
Dat het niet meer normaal zou zijn om vol te schieten als alles tegen lijkt te zitten en je alleen nog maar onder de dekens wilt blijven liggen.
Het verlies van je kindje tijdens de zwangerschap voelt als een grote berg. Je staat ergens aan de voet van de berg en je denkt dat er een wijds en vlak en zorgeloos landschap je wacht als je maar eenmaal boven bent.
En als je dan met kleine en grote stappen, met een loodzware rugzak op je rug en met af en toe een paar stappen terug eindelijk op de top gekomen bent…
…kom je erachter dat er geen zorgeloos landschap wacht, maar een heuvelachtig gebied. Welliswaar met minder hoge hellingen dan die ene berg, maar toch…
Toch kom je erachter dat je veerkrachtiger die hellingen beklimt dan dat je ooit voor mogelijk had gehouden. Je gaat misschien genieten van een bloemetje, een vogeltje of wat dan ook. Maar de hellingen blijven af en toe.
Het lopen door het rouwlandschap is niets anders dan elke helling laten komen, doorzetten, toelaten, erkennen en liefdevol verwelkomen.
Ook als na 7 of 30 jaar plotseling je ogen volschieten vanwege het gemis van je kindje, weet je dat je die helling aankunt.
Sterker nog, je bent er dankbaar voor. Want deze tranen zijn het vloeiende bewijs van de liefde die nooit overgaat.
Dat neemt niet weg dat een soort van sherpa in dit bergachtige landschap een overbodige luxe zou zijn. Een helpende hand die je soms adviseert een pauze te nemen en een andere keer een duwtje in de goede richting geeft.
Ik ben graag zo’n sherpa voor jou. Voel je welkom.
Meld je gerust aan voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek op deze pagina.
