Waarom je vanaf nu nooit meer zegt: ‘Ik weet hoe het is!’

Ook al lees je niet verder, onthoud in ieder geval dit: een miskraam en een miskraam kunnen twee verschillende dingen zijn. Vanaf nu dus drie keer op het puntje van je tong bijten voordat je zegt tegen iemand die een miskraam meemaakte: ‘O, dat heb ik ook meegemaakt. Ik weet hoe het is!’

Izak en Renske waren vorige week bij mij voor hun eerste sessie in het begeleidingstraject. Hun kindje Noah zijn ze afgelopen jaar verloren. Ze zou 6 februari van dit jaar uitgerekend zijn. Grote pijn kwam in hun leven toen na 9 weken zwangerschap bleek dat het hartje niet meer klopte.

Een heftige miskraam volgde. Renske kreeg medicatie om de miskraam op gang te brengen. Noah werd geboren. Maar er bleef nog weefsel achter. Renske verloor veel bloed. Ze kreeg nog een keer medicatie en een ingreep in het ziekenhuis om het resterende weefsel weg te schrapen. Dit hele proces – en echo na echo – nam ongeveer een half jaar in beslag.

Na dat half jaar kwam er ruimte voor de emotionele impact die het verlies van Noah had. Ze voelt letterlijk pijn in haar borstkas als het verlies van Noah haar aangrijpt.

Tijdens de eerste oefening van deze sessie vertelt ze tussen neus en lippen door dat ze vaker zwanger is geweest dan van Noah en hun andere (levende) dochtertje. Maar dat was heel anders. Zo had ze twee keer een positieve test gehad, maar begon ze na een week te bloeden en kreeg ze een miskraam. Deze miskramen hadden niet zoveel impact gehad als het verlies van Noah.

Dat de miskraam bij Noah zo heftig verliep heeft invloed gehad op hoe Renske en Izak deze miskraam hebben ervaren. Doordat de fysieke omstandigheden zo anders waren, kwam er pas later ruimte voor het emotionele herstel. Werken lukt voor Renske nog steeds niet.

Ik ben trots op ze. Renske en Izak durven de wond die er is aan te raken, te verzorgen, zodat het kan genezen. Zodat ze dan weer goed kan functioneren, ook in haar werk. Ik mag hen daarin begeleiden.

Omstandigheden kunnen erg verschillend zijn

Het verloop – de omstandigheden – rond een miskraam kan ontzettend verschillend zijn. Dat heeft invloed op hoe een miskraam ervaren wordt. Onder deze omstandigheden valt bijvoorbeeld:

• Het fysieke verloop van de miskraam. Bijvoorbeeld: in hoeverre komt de werkelijkheid overeen met de verwachtingen die de man/vrouw heeft wat betreft de mate van lichamelijke pijn, het bloedverlies e.d. Valt dit mee, of raakt iemand hierdoor overvallen?
• Omstandigheden op het werk. Bijvoorbeeld: is er een stressvolle situatie op het werk, waardoor iemand zich niet op zijn gemak voelt? De miskraam komt er dan als extra stressfactor bij.
• Omstandigheden in de huiselijke sfeer. Bijvoorbeeld: zit iemand precies tijdens een verhuizing als de miskraam komt? Hierdoor heeft de miskraam weinig impact en gebeurt ergens tussendoor of door deze situatie dringt de emotionele impact pas later door.
• Verliessituaties die plaatsvinden in dezelfde periode rond de miskraam, waardoor de miskraam soms onbewust wordt gerelativeerd of juist als extra moeilijk wordt ervaren. Bijvoorbeeld: het overlijden van een zus, in dezelfde periode als de miskraam.
• Andere omstandigheden.

Maakte jij ook een intensief proces door met ziekenhuisbezoeken, echo’s op echo’s, veel bloedverlies en pijn? Merk je nu ineens de emotionele impact en vind je het lastig hoe daar mee om te gaan? Meld je aan voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek, waarin we samen kijken naar wat ik voor je kan betekenen.

Lees ook mijn twee vorige blogs over dit thema!

Lees ook mijn twee vorige blogs over hoe het kan dat miskramen zo verschillend ervaren worden. In mijn eerste blog legde ik uit wat de invloed is van de mate van gehechtheid op hoe je je miskraam ervaart. In mijn tweede blog besprak ik hoe de inhoud van jouw rugzak maakt hoe jij aankijkt tegen bijvoorbeeld pril leven in de baarmoeder, hoe en of je emoties mag uiten, en dergelijke. Ook dat heeft invloed op hoe je omgaat met je miskraam.

Het verhaal van Renske en Izak is met hun toestemming gepubliceerd.