Wilmieke kreeg te horen: ‘Ik zie dat er een zwangerschap is geweest, maar ik zie geen kindje. Er is een leeg vruchtzakje.’ Wilmieke keek me met onschuldige ogen aan, toen ze zich verwonderd afvroeg hoe dat eigenlijk kon. ‘Waar is ons kindje dan gebleven? Een leeg vruchtzakje… ben ik dan een keer zonder dat ik het merkte het kindje verloren? Of is er nooit een kindje geweest?’
Mensje
Feitelijk gezien was de vruchtzak niet leeg, maar de embryo was nog zo klein, dat deze niet te zien was. Kortom: bij een lege vruchtzak is de ontwikkeling van de embryo gestopt, maar is de vruchtzak door blijven groeien.
Medici moeten zich – ongeacht hun eigen visie op het begin van het leven – bewust zijn van dat veel ouders een kindje vanaf conceptie zien als mensje. (En terecht, ‘Uw ogen hebben mijn ongevormd begin (denk aan een zygote of blastocyst) gezien, en zij alle werden in Uw boek beschreven.’ Psalm 139:16)
Niet niks
Zeggen dat een lege vruchtzak ‘niks’ is, is Bijbels gezien onjuist. Het moge duidelijk zijn dat het benoemen als ‘windei’ al helemaal not done is! Ook de kindjes van ‘een lege vruchtzak’ waren kinderen die gekend zijn door God. Ze horen erbij.
Hoe noem je het dan? Beschrijf letterlijk wat je ziet: er was sprake van een pril begin van jullie kindje, maar het kindje is niet gaan groeien. Het is zo klein dat het niet te zien is op de echo. Wat je wel ziet is de vruchtzak. Hierin had jullie kindje kunnen gaan groeien. Je zult een miskraam krijgen.
Had je zelf een ‘leeg vruchtzakje’? Mogelijk voel je de pijn van het verlies nu weer. Weet dat er gespecialiseerde hulp bestaat. Ook als het al jaren geleden is. Meld je aan voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek via www.stilgeboortebegeleiding.nl.
Benieuwd naar het hele verhaal van Wilmieke en haar man? Lees het hier.
Ps. In zulke situaties komt mijn verpleegkundige achtergrond goed van pas. Ben je arts en heb je een aanvulling of heb ik iets niet helemaal goed geschreven? Ik hoor het graag.
