‘Mijn man en ik hadden afgesproken dat ik zou stoppen met werken, mocht het ons gegeven zijn dat we een kindje zouden krijgen. Nu een aantal miskramen verder, ben ik nog steeds aan het werk. Ik heb het hier zo moeilijk mee. Dit is absoluut niet zoals ik het voor me had gezien.’
Rouwen om het kindje dat er niet meer is, noem ik ook wel het ‘primaire verlies’. Dat is wat het meest zichtbaar is en waar de diepste pijn zit.
Maar daaromheen kan er sprake zijn van tal aan secundaire verliezen.
Secundaire verliezen
Één van die secundaire verliezen is het beeld van de toekomst dat totaal verandert op het moment dat je weet dat je zwangerschap niet gaat leiden tot een (of meerdere) gezonde baby(‘s).
* Je moet toch weer aan het werk.
* Je gezin wordt niet zo groot als je voor je had gezien.
* Je kinderen zitten niet zo kort op elkaar, wat je zo leuk had geleken.
* En vul zelf maar in…
Dit heeft aandacht nodig.
Zwangerschapsaankondiging
Als je dit voortdurend onder de oppervlakte drukt, komt het er soms op een onverwacht (en onhandig) moment uit. Bijvoorbeeld bij een zwangerschapsaankondiging van een collega. Om maar wat te noemen. Dan is het niet alleen de zwangerschapsaankondiging die confronterend is, maar ook het komende verlof (waar jij misschien wel weer voor moet komen opdraven).
Het leven na zwangerschapsverlies is zwaar en kost energie. Maar sommige dingen kunnen minder energie kosten, mits je ze op een effectieve manier aandacht geeft.
Je leert hier alles over in het webinar dat ik vanavond (22 april 19:30 uur) geef.
Wil jij niet meer onbewust energie geven aan dingen die onder de oppervlakte drukken?
Meld je dan nu aan voor dit webinar, waarin we met elkaar ingaan op het thema ‘Leren omarmen na verlies van een (prille) zwangerschap’.
Ga direct naar de agenda om je aan te melden voor dit webinar.
Want ja, het is te leren. Ook voor jou.
Tot vanavond.
Liefs,
Hannah
Foto: tijdens de avond van reformatorische lotgenotenvereniging In de knop gebroken. Afgelopen vrijdag in Veenendaal.
