Psychologen en coaches, als dat maar goed gaat! 😉
Ik geloof in een prachtige samenwerking, die kan ontstaan tussen psychologen en coaches, als ze elkaar maar weten te vinden en elkaars krachten weten te benutten.
Graag deel ik een mooie samenwerking die ik had met een GZ-psycholoog van BuurtzorgT.
Gespecialiseerde begeleiding
Laura, haar cliënt, wilde graag het begeleidingstraject volgen bij Stilgeboortebegeleiding Veluwe. Ze had haar dochter verloren – één van een tweeling – tijdens de zwangerschap. Laura worstelde met de wirwar aan emoties, in combinatie met de vreugde om de andere helft van de tweeling, die wél gezond was geboren, een jongetje. En ze maakte zich zorgen over wat de impact zou zijn voor haar zoontje, die in haar buik zijn tweelingzusje verloor. Hoe moest ze daar mee omgaan? En, hoe kon ze haar overleden dochter een blijvende plek geven in haar gezin? Ze verlangde naar specialistische begeleiding. Niet zomaar algemene rouwverwerking, maar juist gespecialiseerd op het gebied van stilgeboorte. En daarnaast, niet onbelangrijk, leek haar juist de christelijke identiteit van mijn begeleiding zo waardevol.
Anderzijds spelen er ook andere thema’s in haar leven, waar ze intensieve psychologische begeleiding bij krijgt. Is het dan wel zo handig om het begeleidingstraject bij Stilgeboortebegeleiding Veluwe ernaast te doen?
Overleg
Telefonisch spraken haar psycholoog en ik elkaar. Haar psycholoog begreep dat dit begeleidingstraject waarde zou kunnen bieden voor Laura, dus stelde ze voor om haar begeleiding tijdens het traject wat minder intensief te doen. Ze zou tijdens het traject even geen grote thema’s aanpakken met Laura. Fijn dat ik een kort en krachtig traject aanbied, van maximaal drie maanden. In die tijd zag Laura haar psycholoog wel regelmatig. ‘Laura deelde dan wat van wat ze bij jou leerde. Mooi om de opdrachten te zien die je haar meegaf. Lekker concreet en praktisch, en dat werkte bij Laura heel goed.’
Warme overdracht
Na het traject spraken haar psycholoog en ik weer telefonisch af voor een warme overdracht. Hierin deelde ik wat ik had gedaan met Laura en haar partner. De ontwikkelingen en groei die ze had doorgemaakt. Er was echt iets veranderd tijdens het traject. Een praktisch voorbeeld van wat er veranderde: door dit traject was de tijd rijp om – ruim een jaar na het verlies – eindelijk een grafsteen uit te zoeken voor het grafje. Dit voelde voor haar als zo definitief, dat ze het al die tijd voor zich uit had geschoven. Het zou de laatste foto worden van het fotoboek. Maar nu was Laura daar echt klaar voor. Een ander voorbeeld van wat er veranderd was: ze kreeg rust door ieder gezinslid zijn eigen plek te laten innemen. Juist ook haar zoontje die zijn tweelingzusje verloor. Ja, hij heeft een verlies meegemaakt in zijn jonge leventje, maar hij is ook gewoon ‘hij’. Een eigen persoon, niet alleen gedefinieerd door het feit dat hij er één van een tweeling is. Hij mag de vrijheid krijgen om op zijn eigen manier zijn tweelingzusje een plek te geven in zijn leven. En mocht hij daar later problemen door ondervinden, dan zal Laura hem met liefde, aandacht en warmte omringen.
Een aanrader
Nu is de tijd rijp om zonder mijn begeleiding verder te gaan. De therapie bij BuurtzorgT gaat verder. Laura’s psycholoog tijdens de overdracht: ‘Fijn om met elkaar een terugkoppeling te hebben. Zodat we goed op elkaar afgestemd zijn. Het was een eenmalige ervaring, maar ik zou een samenwerking met jou zeker aanraden aan mijn collega psychologen.’
Hier word ik warm van!
