Deze foto stond zaterdag in het RD magazine. Met een artikel erbij over mijn job-gehop.
Ik werk altijd graag mee aan dingen die zorgen voor meer bekendheid en begrip over zwangerschapsverlies. Daarnaast merk ik door de vele reacties dat dit artikel ook zorgt voor meer bekendheid van mijn praktijk.
Allemaal heel fijn natuurlijk, maar voordat dit artikel werd geschreven over carrière switchen, heb ik mezelf eigenlijk nooit bewust gezien als een carrière switcher. Mijn leven bestaat namelijk maar voor een zeer klein deel uit de carrière waarover het gaat in dit artikel.
Het grootste deel van mijn leven ben ik echtgenote en moeder. Die laatste ‘carrière’ begon al tijdens de zwangerschap van Samuël en mag ik nu handen en voeten geven voor Victoria en Christianna. Als Samuël was blijven leven, was vandaag zijn/haar eerste schooldag geweest.
Gek idee. Zo reëel is zwangerschapsverlies dus, ook 4 jaar later nog. Dat is geen drama, maar gewoon juist fijn om weer even aan te denken. Samuël was echt realiteit. Ook al zat hij maar 14 weken, waarvan 8,5 levend, in m’n buik.
Heb aandacht voor mannen en vrouwen die verlies in de zwangerschap meemaakten. Vraag wat de impact voor hún is.
Lees het artikel via de website van het RD.
